petunya

Onun nezdinde bir tanım bulma çabası

Dağarcığın kaybolup incelmesi ve yitip gitmesi azar azar..

Ben,

yalnız benim 

Onu anlatma çabasına muktedir olmasam dahi

Varlığım ve 

Uğruna kana bulandığım yaşantım 

Elbette ki yüreğimden güç bularak 

Sonraki güne aksak adımlarla devam edecek 

Belki de bir kabusa kucak açmışca

Bu çukur benim hayatım

Ve ben duvarlarımdaki oyuklara

çiziktirdiğim oyunlarla 

Yaşayacağım 

Hangi güneşe hangi günle selam edeceğim

Bilmiyorum   

Yazık ki 

Şairliğim tok sesleri narin kelimelerle buluşturmuyor 

Şiirlerim sert zeminde dağılıp haykırıyor kendini

Giden günlere nergis kokulu tütsüler yakmayı bırakalı 

Epey de zaman oldu

Bulutlara sözüm geçmez oldu 

Artık ne varsa 

Gelip bekler oldular göz bebeklerimde

Bana da yazıklar oldu

Hangi âhın yakıp geçmesi bilmiyorum 

Ancak beni bile yaktılar efendiler

Sanki elimde avucumda

Sıcaklık hisseden bir parça kalmış gibi

Oysa ki 

Ona bakınca başlardı benim telaşem 

Kimiler derdi bendendir 

Kimiler anlatırdı akıp giden hikayeler

Kimi geceleri saran 

Kimine korku kimine heyecan veren 

Bir ben bilmezmişim 

Şimdi hangi limandan çıkıp geldiğimi unuttuğum bu koyda

Avucuma yerleşiveren ateşle

Benliğimden gayrı yanacak bir parça dahi yok.

Kuytu bir akşamüstü serinliğinde esir oldum yangınları çağıran göz bebeklerine 

Peki nedendir 

Ben yine aynı yokuşta

Benzer soluklar alıyorum

Gözlerime dur diyerekten.