Serencam

'Defterlerim karalamalarla doldu.

O kelimeyi bulma çabası,

Onu kelimelerle buluşturmak çabam.'

Sana dünyayı anlattığım gibi 

Seninle dünyayı tanımak istiyorum. 

Damarlarımda uzunca süredir hissetmediğim bir heyecan 

Zira sana ait neler var bilmiyor oluşum duvarlarımı alçaltmamı müsait kılıyor. 

Günü kızılcık ile sonlandırırken seninle bir sofada günlerce susabilirim.

Ardında saklı nehirler ve derin dipsiz karanlıklar da vardır

mutlaktır savaşların ve kanının akıtıldığı 

Ancak ahşap duvarlarımdaki yalnız çınarı titreten bu rüzgar 

en son hangi baharda esti hatıramda yeri yok.

Seni bilmezdim

Senden geçer oldum

Oysa ne de çok bahsedildi dünya

Ey nazına güneşin seyre daldığı

Uğruna kamerin  bile dönüp dolandığı yaşam 

Kutsal olan nedir ki bunca savuruluşun içerisinde 

Daldığım onca cümbüşün

Eni konu yerlerine

Gelip durma her yere benimle

Aldanmış bir ağaç gibi 

Açtırıp çiçeklerimi döktürme 

Keza 

Bunca kavgada

Sana denk düştüysem

Bunda

Kime ne kusur bulurum

Çekiminin beni hangi yerle yeksan ettiğini bilmiyorum

Kimseye çarpmamış olma talihsizliği 

Nâdan eder elbet 

Keza bir yükseliş ancak ve mutlaka

Kalabalıktan var olur

Niyeyse 

Bana sorulmayan soruları

Belki de kimseden öğrenmeden

Çocukça bir merakla söyleyişin..

Yine tümcem 

Kelimeler doğurdu

Benmişim meğer 

Kendini bir hezeyana boğan 

Bir garip kuş sevdasına 

Dallara ve tomurcuklara uzatan